An Investigation of Variables Related to Juvenile Delinquency and Juvenile Recidivism: A Meta-Analytic Study


ALKAN H., SOYSAL E.

İstanbul Kültür Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, vol.20, no.2, pp.443-469, 2021 (Peer-Reviewed Journal) identifier

  • Publication Type: Article / Article
  • Volume: 20 Issue: 2
  • Publication Date: 2021
  • Journal Name: İstanbul Kültür Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi
  • Journal Indexes: TR DİZİN (ULAKBİM)
  • Page Numbers: pp.443-469
  • Police Academy Affiliated: Yes

Abstract

Increasing juvenile crime is one of the most important social problems today. Preventing this risk is only feasible by identifying the factors in a given context and taking preventive and rehabilitative measures. The present study aimed to identify the factors related to juvenile delinquency and juvenile recidivism by examining all the studies on the topic that have been performed as master and doctoral thesis in Turkey between the years 2000-2020. This study utilized the meta-synthesis method. In the National Thesis Center of the Council of Higher Education (YÖK), all theses related to the subject were scanned, each was evaluated in accordance with the purpose of the study and 10 theses were accepted. The data was analyzed with MAXQDA 2018 program. Analysis showed that there are some main factors affecting juvenile crime. The findings also showed that these variables differ in terms of juvenile crime and repetitive juvenile crime. While peer influence, urban life, economic deficiencies, substance use, broken family and child’s entry to work life are more effective in juvenile delinquency; the presence of a criminal member in the family, domestic violence, indifference and lovelessness within the family, the presence of criminal friends and not attending school factors seem to be more effective in juvenile recidivism.
Gün geçtikçe artan çocuk suçluluğu günümüzde en önemli toplumsal sorunlardan birini oluşturmaktadır. Bu olguyu önlemek ise ancak durumla ilişkili olabilecek faktörleri belirleyerek bunlara yönelik önleyici ve iyileştirici tedbirleri almakla mümkündür. Bu araştırmanın amacı Türkiye’de konu ile ilgili 2000-2020 yılları arasında yüksek lisans ve doktora düzeyinde gerçekleştirilmiş bütün çalışmaları bilimsel bir yöntemle inceleyerek, çocukların suça itilmesi ve mükerrer çocuk suçluluğuyla ilişkili değişkenleri belirlemektir. Araştırma meta-sentez yöntemi kullanılarak yapılmış; Yükseköğretim Kurulu (YÖK) Ulusal Tez Merkezi’nde taranan tezler belli kriterler kapsamında değerlendirilmiş ve kabul edilen 10 tez çalışmaya dahil edilmiştir. Veriler MAXQDA 2018 programı ile çözümlenmiştir. Yapılan analiz sonucunda değişkenlerin suça sürüklenen çocuklar ve mükerrer çocuk suçluluğu açısından farklılık gösterdiği görülmüştür. Suça sürüklenen çocuklarda akran etkisi, şehir hayatı, ekonomik yetersizlik ve bağımlılık, çocuğun çalışma hayatına girmesi ve parçalanmış aile yapısı faktörlerinin; mükerrer çocuk suçluluğunda ise ailede suçlu birey varlığı, aile içi tartışma ve şiddet, aile içerisinde ilgisizlik ve sevgisizlik ve suçlu arkadaş varlığı ve okula devam etmeme faktörlerinin daha etkin olduğu belirlenmiştir.